Грустные истории о любви

Тваё імя варушыцца ў душы,
Як птушанё,
што выпала з
гнязда...
Лёс за мяне падумаў і рашыў —
Людзей ня радасць вучыць,
а бяда.
Даўно надзеі свечку патушыў,
Што доўг за ласку я змагу
аддаць...
Тваё імя варушыцца ў душы,
Як птушанё,
што выпала з гнязда.

Сяргей Законнікаў