Грустные истории о любви

Тваё імя
мо тысячу разоў
я паўтараў, як паўтарае мора
бег хваль крутых,
шліфуючы каменне,
як сонца паўтарае свой прыход,
як выраі — вяртанне і адлёт,
як першакласнік — верш,
на дом зададзены...

I як цяпер забыць яго
не знаю...

Віктар Ярац