Грустные истории о любви

Заімгліла туманам, пакрыла слатой
восень нашага лета каханне.
Я зрабіўся інакшым, ты стала не той,
як належнае стрэлі растанне.

Ды аднойчы – хутчэй безвыходнай зімой,
не здалею пазбегнуць напасці –
каб званком тэлефонным у спальні тваёй
хоць імгненне пабыць ля шчасця.

Эдуард Акулін